تبلیغات
رفقا - مردم ما
رفقا
من خدا را ستایش می کنم !!!
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            وبلاگ های دیگر
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


سلام
واقعیتش این وبلاگ اولش یک وبلاگ شخصی بود ولی از وقتی که ازدواج کردیم شد یه وبلاگ خانوادگیه دو نفره. تو این وبلاگ مطالبی رو که دوست داریم میگذاریم. من بعضی از تجربیات آشپزی که تو خونه دونفرمون انجام میدمو میگذارم تا بعدها این وبلاگ واسمون بشه مثل یه دفتر خاطرات. خوشحال میشیم با نظرات ارزندتون مارو در هرچه پربارتر کردن وبلاگمون یاری کنید.
به امید روزی که همه ی جوانها خوشبخت و خوش کنار هم زندگی کنند.

مدیر وبلاگ :صادق صابری

توی تاکسی نشسته اَم؛ راننده از دزدی ها میگوید و رانت خواری ها و امثالهم...

پیاده که میشوم سعی میکند پانصد تومان بیشتر کرایه بردارد... !

 

قصاب محل از مافیای گوشت میگوید و اوضاع خراب کشور و اینکه معلوم نیست عاقبتمان چه میشود...

حواسم که لحظه ای پرت میشود، دویست سیصد گرم چربی، قاطیِ گوشت در چرخ گوشت میریزد...!

 

دوست قدیمی ام کارمند است؛ در تلگرام پُست های فساد مسئولین را از این گروه به آن گروه میگذارد. میگوید: روزی دو سه ساعت در اداره ـ در زمانی که باید کار مردم را انجام بدهد ـ سرش توی گوشی و تلگرام است...!

 

کابینت ساز از کارِ دوستم زده است و پول را گرفته و فلنگ را بسته...!

 

بقال محل اجناس تاریخ مصرف گذشته را جلوی دست میچیند، به هوای اینکه نبینی و بخری...!

 

میوه های خوبِ میوه فروش سوا شده و دو برابر قیمت فروخته می شود...!

 

مرغ فروش، مرغهای مانده را در پیاز می خواباند و به عنوان جوجه کباب میدهد دست مردم...!

 

معلمِ مدرسه یکی از بچه های فامیل عملاً کارش را محول کرده به والدین و یک روز در میان می آید مدرسه...!

 

پزشک، از خانواده بیمار تصادفی، در حال مرگ، ۳میلیون پول نقد میخواهد تا برود داخل اتاق عمل...!

 

در بانک، شش باجه وجود دارد اما کلاً یک نفر کار مردم را راه می اندازد...!

 

استاد دانشگاه، کتاب انگلیسی را ۱۰صفحه ۱۰صفحه به عنوان پروژه می دهد به دانشجویانش که ترجمه کنند و آخرش به نام خودش چاپش میکند! و ...

 

میگویند یک سوزن به خودت بزن، یک جوالدوز به دیگران...

خیلی وقت است خودمان هم به خودمان رَحم نمیکنیم...

صاحب مغازه با حیله و فریب و دروغ، پول شاگردش را نمی دهد یا با تاخیر می دهد ...

 

به خدا سوگند بابک زنجانی، خاوری و ...

و خیلی های دیگر عینِ خودِ ما مردم هستند، فقط پست گرفته اَند و سطح تخلفشان از ۳۰۰ گرم چربی و پانصد تومان اضافه کرایه، رسیده به میزانی که میدانیم.

 

جامعه مثل یک درخت است. ما ریشه ها و تنه ایم و مسئولین میوه و برگ...

چطور از درختی که ریشه اَش پوسیده و تنه اَش آفت خورده، انتظار میوهٔ سالم داریم!؟

 

ما حق داریم مسئولینِ دلسوزِ پاکِ سالم داشته باشیم، اما خب از کجا بیایند؟

مگر نه اینکه آنها هم آدمهای همین جامعه هستند؟

ما حق داریم مطالبه گر باشیم... اعتراض کنیم به مشکلات...

اما شاید بهتر باشد یک بار هم که شده، از خُرد به کلان برویم.

 

خودمان را اصلاح کنیم بلکه نسلهای بعدِ مسئولین اصلاح شوند، که آن موقع اگر اصلاح نشدند، مثل امروز نمی نشینیم و فقط درباره گندکاری هایشان جُک درست نمی کنیم.

 

به قول امیرکبیر:

ابتدا فکر کردم مملکت وزیرِ دانا میخواهد،

بعد فکر کردم شاهِ دانا میخواهد،

در آخر اما فهمیدم

مملکت مردمِ دانا میخواهد ...

 

"تغییر" را باید از خودمان شروع کنیم، درستکار باشیم ...!

من میتوانم به صراحت اعلام کنم در جامعه یی که سرانه ی مطالعه مردمانش به دو دقیقه نمی رسد  تلاشی برای بهتر کردن اوضاع اثرعکس دارد چرا که مردم نادان هیچ کار درستی انجام نمی دهند





نوع مطلب : آزاد، دانستنی ها، 
برچسب ها : ایران، انسانیت،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 22 بهمن 1396
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی